27 stycznia 2012
Mój świat jest wytworem umysłu. Jest subiektywny, podzielony na części, przemijający i osobisty. Jest konstrukcją, której łącznikiem jest pamięć i wyobraźnia. Nie można go z nikim dzielić i nie można go ujrzeć tak, jak ja go widzę. W moim świecie jestem zupełnie osamotniony, opanowany przez marzenia senne, które nazywam życiem. Ten świat, który rzeczywiście istnieje, jest wspólny nam wszystkim, otwarty dla każdego.
8 listopada 2011
Życie jest jak krajobraz. Można je opisać tylko z perspektywy odległości. Jednak prawdziwa podróż nie polega na poszukiwaniu nowych krajobrazów, tylko nowego spojrzenia.
22 października 2011
Problemem nie jest to, „Czy nasze pragnienia są zaspokojone, czy też nie?” Problemem jest to, „Skąd mamy wiedzieć, czego pragnąć?” Nie ma nic spontanicznego, nic naturalnego w ludzkich pragnieniach. Nasze pragnienia są sztuczne. Musimy zostać nauczeni tego, by pragnąć. Fotografia i film są najbardziej perwersyjnym rodzajem sztuki. Nie dają ci tego, czego pragniesz, ale mówią ci o tym jak pragnąć.
8 października 2011
Żeby ujrzeć coś wyraźnie, wystarczy zmiana punktu widzenia.
19 września 2011
Nie chodzi o to, na co się patrzy, ale co się widzi.
27 lipca 2011
Wszystko zostało wymyślone z wyjątkiem tego, jak żyć. Istnieć — to tworzyć własne istnienie.
18 maja 2011
Sztuka zaczyna się tam, gdzie kończy się świadomość. Dlatego musimy wymyślać kłamstwa dla tych, którzy wymagają wyjaśnienia.
13 kwietnia 2011
Love can sometimes be magic. But magic can sometimes … just be an illusion.
3 marca 2011
Nie wiem, co jest dobre, a co złe, co dozwolone, a co niedozwolone; nie potrafię potępiać ani pochwalać. Nie ma na tym świecie żadnego pewnego kryterium ani żadnej spójnej zasady. Zdumiewa mnie fakt, że są jeszcze ludzie troszczący się o teorię poznania. Jeśli mam być szczery, mało mnie obchodzi względność naszego poznania, jako że ten świat na poznanie nie zasługuje. Są doświadczenia, po których człowiek nie może już dalej żyć. Czujemy wówczas, że cokolwiek byśmy robili, nie ma to już żadnego znaczenia. Gdy bowiem człowiek dotarł do granic życia, codzienne gesty i zwykłe dążenia tracą wszelki urok i czar.
11 stycznia 2011
Każdy krajobraz jest stanem ducha. Wszystko jest dokładnie takie, jakie wydaje się być. Choć ta chwila już nigdy się nie powtórzy, to nadal żyje dzięki fotografii — podobnie jak gwiazdy, które nie istnieją od tysięcy lat, ale ich światło wciąż podróżuje w kosmosie.
